De start van een nieuw kabinet bracht extra werk met zich mee voor doventolken. Nieuwe politici betekenen namelijk ook nieuwe gebaren. Voor sommige bewindspersonen bestonden al naamgebaren, maar voor nieuwkomers moesten deze nog worden ontwikkeld.

Sebastiaan Boogaard speelde hierin een rol door deze gebaren vorm te geven en te introduceren. Dit proces laat zien dat gebarentaal continu in ontwikkeling is en meebeweegt met de actualiteit.

Het creëren van naamgebaren is een belangrijk onderdeel van de dovencultuur en draagt bij aan herkenbaarheid en efficiëntie in communicatie.